Ideeën voor een geboorte-aankondiging zonder gezicht
Er zijn zoveel creatieve manieren om een geboorte aan te kondigen zonder het gezicht van je baby te tonen. Hier zijn enkele ideeën die ik zelf heel mooi vind. Close up van een voetje of handje. Een klein babyhandje dat zich rond mama's of papa's vinger sluit. De oortjes of haren. Je kan zoveel verbondenheid tonen met enkel handen, die elkaar vasthouden. Ik hou echt zo van dit soort beelden. 

Ik begon de shoot met Silke’s buik vol te plakken met kleine bloemetjes. Voor deze reeks koos ik bewust voor een iets meer artsy belichting en een afwerking van de beelden met wat grain. Het geeft de foto’s een zachtere, artistieke sfeer die perfect past bij dit concept.

Een vlinder staat symbool voor transformatie. Er bestaat geen grotere transformatie dan mama worden als je het mij vraagt. De vlinders staan symbool voor het feit dat niet alleen je lichaam verandert, maar ook jij als persoon, als vrouw, als mama.

​Ik koos ervoor om deze beelden heel puur te houden, naakt. Met de vlinders zorgvuldig op Silke's lichaam geplaatst. Enorm dankbaar voor Silke haar vertrouwen in mij. En wat straalt deze vrouw! 

Het volgende concept: PEARLS. Een lichaam vol parels.
Het heeft even geduurd voordat elk pareltje zorgvuldig geplakt was, en ook nadien was het nog een werkje om alle parels weer van Silke’s lichaam te krijgen. Dit is dus ook meteen de reden waarom ik dit soort concepten niet zomaar snel tijdens een gewone zwangerschaps- of maternity shoot kan doen.
Daarom speel ik met het idee om in de toekomst exclusieve maternity shoots aan te bieden, waarbij we naast de meer tijdloze zwangerschapsbeelden ook artistieke concepten kunnen uitwerken. Zoals deze belly art bijvoorbeeld.
​
Voor deze reeks kon ik trouwens niet kiezen tussen kleur en zwart-wit. Beide hebben zo’n mooie, eigen sfeer. Dus bij deze: jullie krijgen gewoon beide versies te zien.

We sloten de shoot af met nog kleine vlindertjes, op een stuk stof en op haar huid. Met stof kan je zoveel doen. Je kan er bijvoorbeeld een jurk van creëren, gewoon door het op de juiste manier te draperen.

Deze look voelt iets romantischer en heel vrouwelijk. Wat ook een heel leuk moment was, was toen ik de ventilator aanzette. Zowel Silke’s haar als de vlindertjes begonnen zacht te bewegen en te vliegen. Dat gaf een extra dynamiek aan de beelden.

​What are the things we want to remember? Dat is iets wat ik steeds in mijn achterhoofd hou als ik fotografeer. De dingen die we niet willen vergeten, die probeer ik vast te leggen. Daarom focus ik me tijdens een shoot op verschillende dingen; foto’s samen, knuffelend - foto’s van baby’tje alleen - het gezichtje - details van dingen die nu nog zo klein zijn en alleen maar zullen groeien, zoals de handjes en voetjes.

​Het dekentje was een bijzonder dekentje. Het is namelijk het dekentje van Laurens zijn broertje. Deze beelden vastleggen maakte me oprecht stil. Ik heb alleen maar ontzettend veel liefde en bewondering voor dit gezin. 

​Ik hoop ouders echt beelden te kunnen geven om voor altijd te koesteren.

Het was zo tof met die bende vrouwen in mijn studio. Wiske vertelde mij dat ze de dag na onze shoot 99 jaar zou worden. Ongelofelijk. Ik ben ze onder de indruk van haar, 99 jaar en zo ontzettend prachtig. Nog zo goed van geest en fysiek. En wat een chique madam, ze had verschillende outfits mee, zodat ze er op haar best uitzag. Ze vertelde mij over haar leven, over haar tijd in de oorlog, dat ze het geluk had dat ze nog kon studeren in die tijd en dat niet evident was. Ze naaiden kleren, en wanneer hun draad op was, naaiden ze met mensenharen. Wat een verhalen! 

Dit is echt waarom ik zo graag fotografeer en herinneringen vastleg. Zodat we voor altijd beelden hebben van en met de mensen die diep in ons hart zitten 🥺 Trust me, if I had all the money in the world, I would still do this. I love what I do ✨
​

Ze ontvangen ook alle beelden in een album. Ik hoop oprecht dat dit album zo gekoesterd mag worden, dat ze er vaak in zullen bladeren en herinneringen oprakelen. 
​​

Ook leuk, er verscheen zelfs een artikel van in de krant. 

Voor de Winter Wonderland setting begon ik met een lege studio, en maakte ik het decor volledig zelf. Het is altijd een beetje puzzelen om tot een mooi geheel te komen. Ik combineer nieuwe elementen samen met decor stukken die ik al had. Ik vind het altijd fijn om extra materiaal aan te kopen, dat haalt mijn 'winst' dan misschien wel naar beneden, maar ik vind het de investering echt helemaal waard. Zo kan ik ook elk jaar iets nieuw aanbieden, en kunnen terugkerende klanten elk jaar andere foto's hebben. De leukste nieuwkoop van dit jaar, is denk ik wel een mini houten rendiertje als fotoprop. Zooo cute! En de kindjes waren er ook allemaal zo blij mee. 

Ik kwam op het idee om strikjes in 1 van de kerstbomen te doen. Helemaal into strikjes lately. Ook vond ik het belangrijk om een mooie bokeh te kunnen bekomen, door middel van lichtjes toe te voegen aan de kerstbomen lukte dit heel mooi, dit zorgde ook voor een warme, magische sfeer. Ik voegde dit jaar nog als finishing touch de gordijnen van mijn dochter haar kamer aan de setting toe. Die geven een mooie warme beige sfeer wat helemaal bij mijn visie past. 

Ik fotografeer ook elk jaar mijn ouders. En ja… mijn kindjes komen dan altijd even de fotoshoot photobomben. 😅 Maar mijn ouders zouden het ook niet anders willen. Dit zijn echt foto's om te koesteren. Ze staan ook heel het jaar door bij mijn ouders op de kast geëtaleerd.  

Toont ook heel mooi aan vind ik dat een Kerstshoot niet alleen voor gezinnen met kinderen is, maar ook gewoon als koppel, én bovendien voor ALLE leeftijden. Mijn mama zei na de shoot dat ze zo ontzettend blij was met de foto's en ze zich zo mooi voelde. Dat maakt me oprecht zooooo gelukkig! 

Uiteraard mogen mijn eigen kindjes ook niet ontbreken. Je eigen kinderen fotograferen, dat is waarschijnlijk de grootste uitdaging voor elke fotograaf. 🤭 Met milde omkoping, is het mij helemaal gelukt. Dat ze sneeuwballen mochten gooien op mama vonden ze ook heel leuk... 😉😅 Ik heb van hun fotootjes ook een mini harmonica boekje gemaakt en een groot album. Oh ik hou er zo van om daar doorheen het jaar eens in te bladeren en terug te kijken op die momenten.